GongKracht

De naam GongKracht

De naam GongKracht is opgebouwd uit twee woorden: gong en kracht.

Gong verwijst naar het indrukwekkende slaginstrument, oorspronkelijk uit Azië, met zijn diepe, resonerende klank die voelbaar is in het hele lichaam. Tegelijk verwijst gong, zoals in qigong, naar toewijding en het ontwikkelen van vaardigheid door oefening en aandacht. De gong is voor mij niet alleen een instrument, maar een weg van verdieping.

Kracht verwijst niet naar volume, maar naar de werking van klank. Hoe trilling iets in beweging kan brengen en ruimte kan maken voor ontspanning, inzicht en herstel. Omdat lichaam en geest met elkaar verbonden zijn, werkt die kracht door op meerdere niveaus. Samen staat GongKracht voor de bewust toegepaste kracht van klank, met een diepe en voelbare uitwerking.

Achter de naam Gongkracht zit dus een eigen verhaal. Maar de weg naar Gongkracht begon al veel eerder.

Mijn verhaal

Van viool tot gong

Mijn weg naar het werk dat ik nu doe, begon bij de viool, kreeg later een nieuwe verdieping door Reiki en bracht me uiteindelijk bij de gong.

Mijn liefde voor klank en mijn gevoeligheid ervoor werden al vroeg duidelijk. Toen ik drie jaar oud was, hoorde ik vioolmuziek en werd ik daar zo door geraakt dat ik zelf wilde leren spelen. Ik oefende bijna iedere dag, vooral omdat ik genoot van het spelen en van de klank. Toen na ongeveer tien jaar de nadruk steeds meer op presteren kwam te liggen, verdween het plezier en stopte ik. Zelf muziek maken raakte op de achtergrond, maar muziek bleef belangrijk voor mij. Het hielp me om tot rust te komen en te voelen wat er in mij leefde, maar ook om dat wat ik voelde te doorvoelen en er via muziek uiting aan te geven.

Jaren later kwam Reiki op mijn pad, in een periode waarin ik diep depressief was en zocht naar verlichting. Tijdens mijn eerste Reikibehandeling voelde ik mij ineens veilig, omarmd en geborgen. Reiki bleek geen snelle oplossing, maar hielp mij om steeds opnieuw rust en verbinding met mezelf te ervaren. Ik volgde Reiki 1, Reiki 2 en later Reiki 3 en ontdekte gaandeweg hoeveel het mij bracht in mijn eigen ontwikkeling.

Toch bleef ik zoeken naar manieren om nog meer in mijn lichaam te kunnen zakken. Tijdens een proefles kundaliniyoga werd na een lange meditatie één keer op een gong geslagen. Ik voelde mijn hele lichaam vibreren en resoneren. Op dat moment wist ik: hier wil ik iets mee doen.

Ik volgde opleidingen in het werken met klankschalen, intuïtieve klank en energie en kocht mijn eerste gong: een kleine, ongeveer zestig jaar oude Paiste Symphonic Gong. Later kwamen er grotere gongs bij. Juist die diepe trillingen, die ik tot in mijn lichaam kan voelen, raakten iets wat ik al mijn hele leven in muziek zocht. Voor mij voelt de klank van de gong als thuiskomen in mezelf.

Reiki en klank zijn inmiddels allebei onderdeel van mijn werk. Ze werken ieder op hun eigen manier, maar hebben voor mij iets wezenlijks gemeen: ze helpen mij om uit mijn hoofd te komen, te voelen, mijn energie beter te laten stromen en opnieuw verbinding met mezelf te ervaren.

Waarom ik dit werk doe

Tijdens een gongreis, klankreis of Healing concert maakt iedere deelnemer met dezelfde klanken een eigen innerlijke reis. De ene keer ontstaat er ontspanning of diepe rust. Een andere keer worden verdriet, boosheid of weerstand voelbaar.

Juist dat vind ik zo bijzonder aan dit werk. Ik hoef niet te bepalen wat iemand moet ervaren of ergens naartoe te sturen. Ik mag een ruimte creëren waarin iemand kan zakken, voelen en ontvangen. De klanken raken bij iedereen iets anders aan en sluiten aan bij wat er op dat moment in iemand leeft. Dat blijft mij iedere keer opnieuw verwonderen en is ook waarom ik zo graag met klank werk.

Ook het geven van Reikicursussen blijft voor mij iedere keer bijzonder. Ik mag mensen kennis laten maken met Reiki en hen begeleiden op hun eigen weg ermee. Tijdens een inwijding voel ik een diepe verbondenheid met de cursist. Het voelt voor mij als een geschenk dat ik iemand mag inwijden en daarmee de verbinding met Reiki mag herstellen. Zo’n moment opent mijn hart en blijft mij iedere keer opnieuw raken.

Ik gun de mensen die bij mij komen dat zij iets van zichzelf mogen ontmoeten. Misschien door ontspanning of diepe rust, misschien door iets te voelen en te doorvoelen wat lange tijd geen ruimte heeft gekregen. En dat zij zo, stap voor stap, dichter komen bij wie ze werkelijk zijn.